Dolap Beygiri

Hep iki dakikalık sevinçler için katlanıyoruz hayata. Küçücük bir gülümseme, hatta bir tek kahkaha için çekiliyor o asık suratlar. Bir hafta tatil için çalışıyoruz koca bir sene, bir oh denecek kadar zaman için harcıyoruz koca ömrü. Küçücük hedefleri olan insanlarız. Eşek olsak önümüze asılacak havuç bile ziyan olurdu. İleride bir ara bir havuç asarım deseydi biri, döndürürdük biz o değirmeni zaten.

Ne çok içim şişiyor son zamanlarda, bir baktım ki artık ne gülen var ne tatil. Zaten artık gerek de kalmamış. İleride belki olur diye bir ümitle dönüp duruyoruz işte.  Tam diyoruz ki ‘artık yeter. Başım döndü ben bırakıyorum’  artık dönmeyecek olma fikri mi ürkütüyor nedir, ‘bir tur daha döneyim sonra bırakırım’a dönüşüyor isyanlar.

Galiba o son turlar da bir yere kadar. Kendimi çok başı dönmüş ve bezmiş hissediyorum.  Dolabına da havucuna da ağız dolusu saydıracak kadar da kızgınım kendime.

Düz gitmeyi başarabilirsem anlarsınız yazmamamdan

 

 

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.